Spring naar content

Vrijwilligers

Vrijwilligers van de stichting

De kern van de stichting bestaat uit ca twintig vrijwilligers, vrouwen en mannen, allen goed geschoold door middel van de aangeboden cursussen, workshops, enz. Daarnaast vinden er in Heiloo ook zo’n zes keer per jaar zogenoemde Themabijeenkomsten plaats voor de vrijwilligers, waar knelpunten in de hulpverlening aan terminale patiënten en hun naasten met elkaar worden besproken, maar waar ook nieuwe ontwikkelingen worden gepresenteerd. Ook wordt aandacht besteed aan luistervaardigheden, aan tiltechnieken, etc.

 

Training, kosten en verzekeringen

Vrijwilligers krijgen, voor ze het werk gaan doen, eerst de (verplichte) basistraining om na te gaan of ze geschikt zijn voor dit werk. En om zelf te ervaren of dit werk wel bij hen past.

Omdat het vrijwilligerswerk betreft, en we voor kosten zoals van de scholing van onze vrijwilligers subsidie ontvangen (o.a. van het Ministerie van VWS), zijn aan de inzetten geen kosten verbonden.

De vrijwilligers zijn tijdens de inzetten verzekerd.
De gemeente Heiloo heeft voor vrijwilligers, mantelzorgers en maatschappelijke stagiaires recent een nieuwe collectieve verzekering afgesloten.
Voor meer informatie over de voorwaarden, pakketten en het melden van schade kun je terecht op de website van de gemeente Heiloo.
Voor meer informatie over de VNG vrijwilligersverzekering van de gemeente Castricum kun je terecht op de website van de gemeente Castricum.

 

Ook vrijwilliger worden?

Onze stichting verwelkomt graag nieuwe vrijwilligers. Wij vragen mensen met een flinke dosis levenservaring (zie ook onze vacature op de pagina Wie zijn wij?).

Voelt u zich betrokken bij mensen thuis in hun laatste levensfase en wilt u vrijwilliger worden voor de VPTZ? Dan kunt u telefonisch contact opnemen met onze coördinatoren of een e-mail sturen. De contactgegevens vindt u onder de tab Contact.

Vanuit de praktijk

Dit ervaringsverhaal van een vrijwilliger is een mooie weergave van de compassie waarmee onze vrijwilligers de zorg bieden en lichten een tipje van de sluier op over wat onze aanwezigheid  voor onze patiënten en hun naasten kan betekenen.

Maatje

Bij elke nieuwe inzet is het een bijzonder moment als je voor het eerst aanbelt. Natuurlijk heeft de coördinator al een gesprek gehad met de cliënt en de mantelzorger(s) en daarvan een kort verslag gemaakt, maar hoe het precies zal zijn ervaar je pas als je er zelf bent.

De eerste contacten waren heel open en warm. En dat zou meer dat twee maanden zo blijven. Meneer was bij die eerste keren dat ik er was nog energiek genoeg om zelf de trap naar boven te nemen als hij even wilde rusten. Zelfs zijn we twee keer een korte wandeling door het bos gaan maken. Juist ook in die periode kwamen we erachter hoeveel dingen we gemeen hadden. We waren van dezelfde leeftijd en hadden dus soortgelijke herinneringen aan vroeger. Maar we waren ook liefhebber van dezelfde sport (hij was trouwens daarin veel beter geweest dan ik), hielden beiden van klassieke muziek, van geschiedenis, van oude landkaarten. We namen ons voor om samen naar het 'Huis van Hilde' in Castricum te gaan. Het heeft niet zo mogen zijn. Langzaam ging zijn gezondheid verder achteruit en vlak voor het nieuwe jaar overleed hij.

Zijn uitvaart was veel drukker dan de familie had verwacht. Als zijn maatje (een eretitel die hij mij gaf) was ik daarbij aanwezig. Het was een voorrecht hem te hebben gekend, al was het maar in de laatste twee maanden van zijn leven.